لذت یا ذلت

در فرهنگ وجودی هر آدمی قوه و قدرتی به نام شناخت نهفته است،این شناخت زمینه ساز قوه ای می شود به نام اختیار.

و از خصوصیات بارز آدمی که باعث شده است از حیوانات تمایز پیدا کند همین قوه شناخت و اختیار است...

زندگی درخور اتفاقات کوچک و بزرگ و تلخ و شرین و ... می باشد که این اتفاقات گاهی انسان را به بالاترین درجه قدرت می رساند و یا گاهی به پسترین درجه از وجود یک انسان...

بعد مادی این درجات را در اینجا لحاظ نمیکنم چرا که زودگذر و فناپذیر است،بحث در اینجا فرای مادیات است.

بحث در اینجا وجود پاک آدمیست، صحیفه وجودی که میتواند انسان را به سر حد کمال و یا زوال بکشاند......

یادمان نرود بین لذت و ذلت تنها یک جابجایی فاصله است

حال بسته به خود ما دارد که از این جابه جایی لذت ببریم و یا ذلت...

ادامه دارد.......